تنهایی موهبتهای خودش را دارد به هر حال، هر کار که دلت بخواهد می توانی انجام بدهی...

جدای از ساعت کاری، هر موقع که بخواهی می توانی بیدار شوی، بخوابی، شام و ناهار و صبحانه بخوری...

هر جور که خواستی می تونی توی خونه بگردی... با لباس یا بی لباس!

هر جا خواستی می توانی بروی، بدون اینکه کسی نظر بدهد که دوست دارد بیاید یا نه.

همه چیز مال خودت هست...

جابه جایی وسایل با نظر خودت... تغییر دکوراسیون...

نظم و شلختگی فقط به خودت بستگی داره...

کانالهای تلویزیون یا انتخاب فیلم ها فقط به خودت ربط داره...

کسی نیست ایراد بگیره... غر بزنه... بهت آویزووون بشه...

یا نگران باشی که الان کجاست؟! نکنه یکوقت....

یا وقتی دیر می کنی.. کسی بهت غر نمیزنه...

اما اینکه کسی نگرانت باشه، نگران کسی باشی، براش غذا درست کنی، برای چای بیاره، توی کار خونه با هم همکاری کنید، گاهی ازت ایراد بگیره، گاهی ازش ایراد بگیری و گاهی به هم غر بزنید... جای خودش را دارد... لذت خودش را دارد...